Het begin
In 1989 vonden wij een duif langs de kant van de weg. Deze duif is via een liefhebber doorgebeld aan de eigenaar, Dhr. Jager uit Kampereiland.
Deze meneer kwam de dag daarop op bezoek om de duif te halen. Hij zag dat wij twee duiven in een kippenhok hadden. Hij vroeg mijn ouders of zij het goed vonden dat hij op zoek ging naar een echt duivenhok. Mijn ouders vonden het wel goed als het maar niet te veel geld zou kosten. De volgende belde hij al terug en meldde dat hij een duivenhok (met duiven) had gevonden en ook al voor ons had bemiddeld zodat wij direct wisten wat het ging kosten. Met hulp werd het hok naar Heerde gehaald en werd het in elkaar gezet.
Doordat er bij het hok een aantal duiven waren gekocht werd in eerste instantie hiermee gekweekt. Natuurlijk werden wij lid van een duivenvereniging. Dit was en is de P.V. Juliana te Heerde. Met name door informatie van een seniorlid van deze vereniging, Dhr. Vos uit Meppel, werd onze kennis van de postduif al snel een stuk beter. De wijze lessen van deze liefhebber zijn bijzonder van belang geweest voor ons.
De eerste successen
De eerste successen waren er al in 1990. Er werd een 3e prijs in de vereniging behaald. Daarna waren er enkele vluchtsuccessen.
In 1993 kwam echter de doorbraak. Met de oude duiven werd leuk meegespeeld in de vereniging en kring, terwijl met de jonge duiven zowel in de kring als in de vereniging het onaangewezen kampioenschap werd behaald. Vooral de vlucht vanaf Reims was formidabel, in de vereniging werd maar liefst 20 minuten losgevlogen. Deze voor ons geweldige vlucht betekende uiteindelijk het Generaal Kampioenschap in de vereniging en een 10e Generaal in Kring 5 van de Afdeling Oost-Gelderland.
Uiteraard werd ook meegedaan aan de diverse jeugdkampioenschappen.
In 1994, 1995 en 1996 waren wij de jeugdkampioenen in de Vredesduifparade.
Van 1993 tot 1996 de jeugdkampioen in de kring en in 1998 zelfs in de GOU.
De hulp van Gerrit Elskamp, Nunspeet
Vanaf begin 1993 zijn er nauwe contacten met de Combinatie Elskamp uit Nunspeet. Neef Gerrit Elskamp bood ons eieren aan uit zijn vliegduiven. Onze vliegers lieten wij gelijk met zijn vliegers op eieren komen, waarna de eieren werden overgelegd. Het resultaat was direct zichtbaar. In de vereniging en in kring 5 van de toenmalige Afdeling Oost Gelderland werd het onaangewezen kampioenschap bij de jonge duiven behaald. Deze hulp vanuit Nunspeet is tot op de dag van vandaag voortgezet. Bijna wekelijks is er contact met Gerrit Elskamp. Tijdens het winterseizoen over de voorbereidingen met betrekking tot het kweken. In het vliegseizoen over de aanpak naar de vluchten toe.
Deze manier van opvangen, onderwijzen en begeleiden van jeugdleden is een voorbeeld voor allen die de jeugd een warm hart toedraagt. Vanaf deze kant roep ik dan ook alle seniorleden op, en zeker de grotere liefhebbers, om een jeugdlid te 'adopteren'. Wellicht zal dit voor de duivensport in zijn algemeenheid vruchten afwerpen.
Vanaf deze kant wordt de Combinatie Elskamp hartelijk bedankt en wij hopen dat de samenwerking nog vele jaren kan worden voortgezet.
In 2001 gingen wij uit elkaar. Jonge mannen op huwbare leeftijd geven meestal de voorkeur aan andere zaken dan al hun tijd stoppen in duiven. Dat was ook bij ons het geval. Wel hielden wij de duiven aan maar door de verminderde aandacht waren de resultaten ook beduidend minder. Af en toe werd er een succesje geboekt. Harger probeerde van zijn nieuwe locatie te Putten een goed hok op te bouwen. De locatie lag echter tegen de bosrand en de roofvogels gunden de duiven bijna geen tijd om rustig te trainen. Dagelijks vielen er slachtoffers en werd de rust verstoord. Het betekende voor Harger dat hij hier niet langer wilde wonen. Samen met ‘zijn’ Marlies zochten zij naar een woning en vonden deze te Swifterbant in Oostelijk Flevoland. In de polder was het nog mogelijk om tegen betaalbare prijzen een woning te kopen met voldoende grond voor het plaatsen van duivenhokken. Zeer snel werd daar een duivenhok gebouwd en binnen het jaar stonden er al weer twee hokken met een totale lengte van 11 meter. De nieuwe buurt leefde erg mee en de eerste resultaten werden geboekt. In 2007 werd een andere woning in Swifterbant betrokken maar voor de overdracht en verhuizing was er al een duivenhok gebouwd. Zelf gebouwd. Op advies van Gerrit Elskamp werd samen met broer Bert contact gezocht met Martin van Zon uit Berkenwoude. Martin van Zon heeft een groot aantal van zijn hokken volgens een bijzondere constructie gebouwd. Harger heeft deze goed bekeken en in Swifterbant nagebouwd. Tevens zijn een aantal duiven en adviezen van Martin van Zon naar Swifterbant meegenomen. Dit werd gedaan om met name het ‘Eendaagse Fond’-bestand op te bouwen, immers de aanwezige kolonie was meer gericht op Vitesse en Midfond.
Bert vertrok uit 2002 uit de ouderlijke woning naar een woning aan de Rhijnsburglaan te Heerde op slechts 200 meter afstand. Hier bouwde hij ook al snel eigen duivenhokken van 3 en 2,5 meter. Dit vanwege de gemeentelijke verordeningen. Helaas bleven de resultaten op deze locatie uit. Ook hier af en toe een succesje maar de regelmaat kon niet worden bereikt. In 2005 werd woningruil toegepast met het huis van zijn ouders. Zodoende kwam hij dus weer terug op de ouderlijke woning en de duivenhokken werden met een hijskraan verplaatst. De ouders hadden inmiddels wel een grote schuur gebouwd zodat het vrije uitzicht behoorlijk was verminderd. Regelmaat in de successen bleven echter uit. Mede door de komst van kinderen werd de aandacht voor de duiven verminderd. Een enkele maal een eerste prijs werd nog wel behaald.
Sinds 2006 werd de samenwerking tussen de beide broers weer een feit. Alhoewel nog steeds vliegend onder eigen naam en bij hun eigen verenigingen werd een andere koers ingezet. De Eendaagse Fond kreeg steeds meer hun belangstelling en het opbouwen van een goed bestand eendaagse fondduiven werd hoofddoel. Hierbij richtte Bert zich met name op de kweek en Harger op het vliegen. Die lijn is tot op heden voortgezet.
Vanaf 2009 vliegen de broers vanuit de locatie Swifterbant weer onder de naam “Gebroeders Eikelboom”.